als een van de beste van Amsterdam
zelden dat een expositie aldaar mij tegenvalt
ook dit keer wederom
het indrukwekkende werk gezien van
nog tot 21/3 te bezichtigen
zeer de moeite waard
donderdag 12 maart 2015
woensdag 25 februari 2015
maandag 9 februari 2015
de poezenkrant
als ik niet allergisch voor katten
zou zijn geweest
had ik waarschijnlijk
een half dozijn ervan
in de tuin rondlopen
zie mijn eerdere publicatie
***
een vreugdevol bericht voor
alle poezenliefhebbers
kwam mij onder ogen
zij kunnen hun hart ophalen...
op 7 februari 2015 bestaat de poezenkrant 41 jaar
in de centrale oba
wordt dit priemgetal gevierd
met een expositie in 21 vitrines
verspreid door het hele gebouw
met foto's, boze brieven, misdrukken, documenten, voorbeelden,
originelen en briefkaarten
van onder meer rudy kousbroek en willem frederik hermans
het was mij een waar genoegen
Op you tube kwam ik een filmpje tegen naar aanleiding van een verhaal gelezen in het E-zine Verwondering van Loes Modderman.
Het lijkt mij toepasselijk dit hieronder te plaatsen.
TASHIRO-JIMA
Kattenliefhebbers opgelet! Dit wordt je komende vakantiebestemming. Ooit gehoord van het katteneiland in Japan, waar de populatie katten het aantal inwoners verre overtreft?
Dat is het geval op het eiland Tashiro-jima, waar de ongeveer 100 inwoners zorgen voor vele honderden, zeg maar rustig ontelbare katten. Het aantal menselijke inwoners is de laatste 50 jaar gedaald van ongeveer 1000 naar nog maar honderd, allemaal (ver) over de 50, de meesten boven de 65. Dat belooft niet veel goeds voor de toekomst van dit eiland, dat het nu vooral moet hebben van het toerisme. Tashiro-jima is een klein eiland in de Miyagi Perfecture. In de 19de eeuw is het allemaal begonnen met de scheepskatten van de vissers die op het eiland overnachtten. De katten volgden hen bedelend om vis, en de vissers ontwikkelden kattenliefde en begonnen hun acties als voortekenen te beschouwen van het weer en een gelukkige vangst. Ze geloofden dat de katten hen rijkdom en geluk zouden brengen. Dat geloof is er nog steeds. Daarom zijn de katten op het eiland geliefd en goed verzorgd en gevoed. Het ontbreekt ze aan niets, en hun liefdesleven wordt aangemoedigd, waardoor er steeds meer komen. Honden zijn verboden op het eiland, in het belang van het kattengeluk.
Tijdens de tsunami van 2011 sloeg het noodlot toe: het eiland werd overspoeld. Een metershoge muur van water sloeg over de kattenkolonie. Maar katten zijn taai. Het eiland overleefde, met minimaal verlies aan mensen en kattenlevens. Een probleem was de bevoorading van het eiland. Dat gebeurde door een speciale Japanse organisatie, de 'Japanese Earthquake Animal Rescue and Support'. Een week na de tsunami arriveerden er boten met voedsel voor mensen en dieren en brandstof en telefoons voor noodgevallen. Voor de tsunami kwamen er dagelijks twee veerboten met toeristen, maar nu Sendai, de kustplaats vanwaaruit de ferries vertrokken door de tsunami was weggevaagd stopte de aanvoer van toeristen en is het eiland nog meer geïsoleerd dan anders. Gezien de leeftijd van de meeste inwoners van het katteneiland is de economie niet snel weer op gang te krijgen.
Overwogen is om de hele populatie, mensen en katten te evacueren, maar dat bleek een onmogelijk zaak. De eilandbewoners wilden niet van hun katten worden gescheiden.
Het is van harte te hopen dat het eiland blijft bestaan. Dus hierbij een oproep aan alle kattenliefhebbers: grijp je kans, zoveel zul je er nergens bij elkaar kunnen zien...en aaien....
vrijdag 6 februari 2015
Archeologiemuseum van de Universiteit van Amsterdam
in het Allard Pierson Museum
loop je door het oude Egypte
de Griekse wereld
de Etrusken
met hoogtepunten
uit de Romeinse wereld
een waar archeologisch genieten
onderstaande filmopnames
in het begin enigszins duister
na 30 seconden echter klaart het licht...
woensdag 12 november 2014
MR. Knight's Wereldontvanger
werk gezien van de veelzijdige kunstenaar Jasper de Beijer
op hun website lees ik:
De serie van Mr. Knight's Wereldontvanger is gebaseerd op recente nieuwsberichten over het leven van Christopher Knight (1968).
Knight besloot in 1986 om de huidige samenleving te ontwijken en zocht beschutting in de verlaten bossen van Maine (USA).
Zevenentwintig jaar woonde hij in grote eenvoud en werd geïsoleerd van andere mensen.
Hij vermeed elk contact met de buitenwereld, maar heeft wel een radio om te luisteren naar muziek stations en het nieuws rocken.
Het feit van dit isolement inspireert De Beijer voor het maken van zijn nieuwste serie. Immers, Knight's verbeelding was de laatste drie decennia vrijwel onaangetast door het visuele nieuws.
Daardoor verschilde zijn ideeën van feiten verspreid door kranten en televisie.
Wanneer er ruimte is voor de persoonlijke interpretatie van het wereldnieuws en gebeurtenissen, kan dit leiden tot surrealistisch, soms bijna kinderlijke, beelden.
De nieuwe serie De Beijer is het resultaat van onderzoek naar zijn eigen subjectieve perceptie van recente gebeurtenissen.
De kunstenaar luisterde naar oude radio berichten waarbij hij vermeed elke visuele input. Hij gebruikte zijn jeugdherinneringen om zijn eigen, autonome te creëren.
Het resultaat is een indringende reeks fotowerken, die verwijzen naar belangrijke historische momenten in hun titel. Hij verwijst met zijn werk 2004/12/26 bijvoorbeeld naar een van de grootste natuurrampen in de recente geschiedenis: de tsunami die zich in verschillende richtingen verspreidde over de Indische Oceaan en honderdduizenden doden veroorzaakte.
De Beijers serie kan worden gezien als een unieke representatie van gebeurtenissen in de recente wereldgeschiedenis. De gelaagde beelden werken onafhankelijk van elkaar, maar in hun stijl en thema houden ze duidelijk verband.
Het is aan de kijker om deze beelden te koppelen: een bekende gebeurtenis, of een persoonlijk geheugen.
In aanvulling op deze serie, zijn een aantal werken uit zijn vorige serie uit 2013, Wir sind das Gedächtnis, te zien.
scenes van backwater blues
(video Jasper de Beijer)
Abonneren op:
Posts (Atom)